9 Ekim 2011 Pazar

Kitaplarım

Hani evde aradığım ama bulamadığım kitaplarım vardı ya,
İşte o kitapların hikayesini yazacağım bugün..
Ben kitap okumayı çok severim ve genelde de kendi kitaplarımı okumayı severim, yani bana ait olan kitapları, benim aldığım kitapları...
Başkasından okumak için kitap almam pek ,yakın arkadaşlarım dışında.
Ama okumaları için kitaplarımı arkadaşlarıma cömertçe veririm.
Kitapçıdan ya da nereden olursa olsun bir kitap aldığımda ilk yaptığım şey,kitabın ilk sayfasına alındığı yılı ve yeri yazmak olur. Birde bana ait olduğunu göstermesi açıcından adımın baş harfini ve soyadımı yazarım.
Aranıp bulunmayan kitaplarla ilgili ilk hikayem ilkokul yıllarıma dayanır.
2 aile birlikte yaz tatiline gitmiştik ve akşam pazarlarında gezerken çok istediğim bir kitabı bana Yaşar teyzem hediye etmişti.
Kitabın adı : Zlata'nın Günlüğü
Kitabı bir çırpıda bir-iki günde okuyup bitirmiştim.Tatilden döndükten sonra mahalleden bir arkadaşım kitabı okumak istediğini söyledi ve bende okuması için ona verdim,aradan aylar geçti hala kitap gelmedi,bir kaç kez sordum hala bitmedi dedi ama en sonunda gerçeği söyledi, kitabımı kaybetmişti.Hem de benim için oldukça değerli olan, bana hediye edilen ve severek okuduğum kitabımı...O arkadaşımla bu yüzden küstüğümü ve uzun süre konuşmadığımı hatırlıyorum.
kaynak
Ama akıllanmadım,lise yıllarında da okumaları için arkadaşlarıma verdiğim kitaplardan bana geri dönmeyenler oldu.
Hatanın bende olan kısmı da şu ki o kadar çok insana o kadar çok kitap vermişim ki, hangi kitap kimde inanın ben bile hatırlamıyorum.
İşte geçenlerde aradığım kitaplar da muhtemelen birilerinde olan ve bana bir türlü dönemeyen kitaplardan.
Asıl rahasız olduğum nokta ise bir insan okuduğu halde,üzerinde başkasının adının yazılı olduğu bir kitabı hala neden kitaplığında tutar??
Kitapları verdiğim insanlardan blogumu takip eden kimse olmadığı için bu yazı sessiz bir çığlık olarak kalacak,bunu da biliyorum :(

4 yorum:

  1. kuzummm!
    iki tane kitabın da bende:(
    öğretmenlikle ilgili olanlar hani "öğretmenim bu kitabı okur musun?" diğerinin adını hatırlamıyorum.
    ama ben geri verecem onları dafnim sana söz ;)

    YanıtlaSil
  2. Deli tiyamin,
    Sana dermiyim ben hic bunlari,senin kitaplarini ne kadar sevdigini ve deger verdigini bilirim ben...
    Hem bi kere sende kitabim oldugunu bile hatirlamiyorum ki..
    Neyse onlar emin ellerdeler :)
    Canimmm benimmm

    YanıtlaSil
  3. Merhaba ...Kitaplarınızı ödünç vermeyin,küserler ve bir daha geri dönmezler diye bir söz vardı o geldi aklıma okuyunca:(
    Bizimkilerden de var baya bi küsenler..
    gene de veriyoruz istiyen olunca kitap oku(t)ma aşkına...sağlık olsun bakalım..

    YanıtlaSil
  4. *beyaz lale : ne güzel bir sözmüş öyle,
    biliyormusunuz bir kısmı henüz küsmemiş bana geri geldiler :)

    YanıtlaSil

seninde söylemek istediğin birşey varsa lütfen durma,yaz!