30 Kasım 2010 Salı

di!


İçerde, derinlerde bir yerde, ara sıra nükseden bir yara gibi..
Belki saracak başka birşey yok diye, saplantı haline getirdim bu konuyu.
Şimdilik hayatımın bir gerçeği..
Ayrılık.
Sonra da hayatımın gerçeği olacak.Uzak olmak kaderimde var benim.
Bu aralar,eşin sıkıntılı halleri,mozuk morali de takılıyor kafama.
Serdar Ortaç'tan alıntı yaparak sesleniyorum hayata; "Beni neden yoruyorsun??"
Kaderinizin başkalarının ağzından çıkacak şeylere bağlı olması ne kadar acı.
~~~~~
Allahtan ki, karamsar bi yapım yok.
Burda yazıyorum bunu, biraz rahatlıyorum.
Geçiyor mu??
Tabii ki geçmiyor.
Ama olsun.
Bugün içimden geçenler ya da geçemeyip kalanlar bunlar..


2 yorum:

  1. ben dili gecmışte takılı kalmısken sen gelecektesın.tabıkı ıyı olan yerdesın.senın ve sevdıcegının yuzu gulsun ....

    YanıtlaSil
  2. dolunay,teşekkür ederim,senin ve yavruşunun da yüzü gülsün.

    YanıtlaSil

seninde söylemek istediğin birşey varsa lütfen durma,yaz!