20 Ekim 2010 Çarşamba

a-sosyal hayat

Köy öğretmeni olmak keyifli bir şey aslında.Çocuklar masum,saf..
Gel gelelim köyde hayat çok sıkıcı.
Ev-okul arası 8 adım ve hayat 8 adımdan ibaret.
Uyan,yemek ye,derse git, dersten çık,yemek ye, derse gir,dersten çık yemek ye, tv izle,internette takıl,yemek ye.
Yemek ye sayısı,ara öğünlerle bazen altıyı bulabiliyor.
Çekmeyen/az çeken telefonum, bir de üstüne zırt pırt kesilen internetim var.
İletişim yarım yamalak.
Annem dışında tüm sevdiklerim uzaklarda..
Şöyle kafam estiğinde çıkıp gidebileceğim muhtarın evi dışında bir yer yok.Orda da zaten yaşıtım kimse yok.En küçüğüyle aramda 50 yaş,en büyüğüyle neredeyse 80 yaş fark var.
Çatlıyorum,patlıyorum burda.

2 yorum:

  1. Yaşadığım hayat benzeri ancak sahibi mutlu değil. Yaşasın a-sosyal'izm diyesim var. Kendimce.*

    YanıtlaSil
  2. Düşünüyorum ki,asosyallik de lazım insana, hem zor da olsa alışıyor insan,alışınca da sosyal olmak zor geliyor..
    sosyalliği de,asosyalliği de dozunda seviyorum,tabii kendimi de.

    YanıtlaSil

seninde söylemek istediğin birşey varsa lütfen durma,yaz!